الصدق بقول مطلق واجب الاتباع نيست و كسى كه صدق از او معلوم و مقطوع باشد غير از معصوم كسى نخواهد بود پس مصاديق بارزهء آيه مذكور ائمه ( عليهم السلام ) هستند . دليل دوازدهم : قرآن فرموده : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . كيفيت استدلال : خداوند در اين آيه ما را امر نموده كه از اولى الامر اطاعت كنيم و هيچ قيد و شرطى هم نگذاشته و كسى كه بقول مطلق و در همه جا واجب الاطاعة باشد غير از معصوم كسى نيست زيرا غير معصوم اولويتى ندارد كه در همهء امور قولا و فعلا واجب الاتباع باشد و معصوم هم بالاجماع غير از على ( عليه السلام ) كسى نبوده پس معين مىشود در على و اولاد معصوم آن حضرت ( عليهم السلام ) . در خاتمه : همانطور كه مىدانيد : منابع استدلال عبارتند از : كتاب و سنت و اجماع و عقل ، امّا از اجماع بر امامت نه ما مىتوانيم استدلال كنيم و نه اهل سنت چون اجماع كلّ امت نه بر خلافت ابى بكر بوده و نه بر امامت بلا فصل على ( عليه السلام ) ولى از منابع سه‌گانه ديگر به خوبى مىتوان استفاده كرد كه جناب خواجهء طوسى اين سه دسته ادله را همراه هم ذكر فرموده و مناسبتر رعايت ترتيب ذيل است : 1 - استدلال از آيات قرآن بر امامت بلا فصل على ( عليه السلام ) كه دليل سوّم و دهم و يازدهم و دوازدهم بود و در كتاب ارزندهء كلم الطيب صد آيه در اين رابطه ذكر شده . 2 - استدلال از سنت متواترهء نبويه بر خلافت بلا فصل على ( عليه السلام ) كه دليل دوّم و چهارم و پنجم و ششم و هفتم و روايات ديگرى كه ذكر